Greta Thunberg verdient Nobelprijs

Als klimaatheldin Greta Thunberg de Nobelprijs voor de Vrede niet wint zou dat een schande zijn.

Zij doet namelijk iets unieks: in haar eentje aantonen dat een flink deel van de seculiere Westerse wereld nog steeds zo vatbaar als wat is voor gekke ideologietjes.

Dat de keizer geen kleren aanheeft.

Want natuurlijk lacht ze ze achter gesloten deuren allemaal keihard uit: 

De klimaatvolgelingen.

De waterpompers. 

De wortelknauwers. 

De ’s-nachts-wakkerliggers.

Het allerleukste?

Ze duwt ze steeds verder, kijken hoever ze kan gaan.

Wat kan Jezus, dacht Greta , over water lopen?

Nou ok, dan zeg ik dat ik fijnstof zie. Dan zullen ze wel genoeg van me hebben, heb ik m’n punt gemaakt, en zijn we klaar.

Aldus geschiedde. In haar boek wordt beweerd dat ze letterlijk uw en mijn teringzooi in deeltjes in de lucht ziet, maar dan gebeurt er iets geks:

Haar achterban juicht alleen maar nóg harder. Zelfs die 97% wetenschappers, kritiekloos.

Fuck, nou ok, dan ga ik ze wel uitschelden. Daar kan tegenwoordig geen mens meer tegen. Dan haten ze me vanzelf, kan mamma weer gaan werken, en ik terug naar school.

“Schaam jullie!”

“Met je vlees eten en je vliegen!” 

“Jullie stelen onze toekomst, hartelozen.”

Maar ook als deze vermaning van de eco-priesteres haar volgelingen bereikt, werkt het niet: integendeel, ze schamen zich lekker en worden nog devoter.

Kut, zijn dit masochisten ofzo? Wát moet ik doen om van deze lui af te komen? Zal ik me dan laten sponsoren door een airline, om in een boot die meer carbon footprint uitstoot dan een retourtje VS de oceaan over te steken, die hypocrysie zal toch opvallen zeker?

Weer werd Gretha verkeerd begrepen.

Ze had ’t niet meer. 

Ik ben pas 16. Andere kids zijn allemaal gewoon met een neppistool en een paar messen aan ‘t klieren op een boot, en ik moet godverdomme nou helemaal met zo’n tyfusding in mn uppie ermee naar Amerika.

De Nobelprijs, de speech,voor de hele wereld, daar zou ze het doen.

En dus, als ze in december achter de kansel gaat staan, zal Greta Thunberg, 16 jaar de volgende woorden gaan spreken.

“Ik kom hier om de Nobelprijs te weigeren.

Ik ben 16. Een kind. 

Ik mag niet stemmen. Geen autorijden. Ik heb de ballen verstand van klimaatwetenschap.

Even was ‘t geinig.

Maar toen ben ik door jullie tot leider van een generatie verheven.

Een discutabele taktiek, voor politiek gewin. Kritiek op een kind is immers not done.

Mamma, ik zie geen fijnstof hoor.

Wel zie ik in jouw ogen soms Eurotekens oplichten.

Zullen we weer gewoon normaal gaan doen mamma?

Ik wil weer met Etta en Jutta spelen. 

Kom mamma.

Bel jij Greenpeace, WWF, De World Bank en Al Gore maar af.

Ik ben moe.”